Χαντίλ, ξανά…

Πριν από σχεδόν δυο χρόνια, η Filistina, στο ιστολόγιό της ανέβασε το συγκλονιστικό ποίημα Χαντίλ, της Παλαιστίνιας ποιήτριας και ακτιβίστριας Rafeef Ziadah (πρόσφυγα 3ης γενιάς, τώρα ζει στην Αγγλία).
Ακούστε την συγκλονιστική απαγγελία του ποιήματος από την ίδια την Rafeef Ziadah. Θα μπορούσε να το είχε γράψει για τα αγόρια που σκοτώθηκαν από τα κανόνια του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού προχτές, παίζοντας μπάλα στην παραλία, τίποτα δεν άλλαξε, η Γάζα πνίγεται στο αίμα ακόμα μια φορά…

Η μετάφραση και ο υποτιτλισμός έγιναν από την Filistina. 

ΧΑΝΤΙΛ

Η Χαντίλ
είναι εννέα
Η Χαντίλ είναι εννέα
όχι συγχωρέστε με
Η Χαντίλ ήταν εννέα.
Μέχρι αυτό το πρωί η Χαντίλ ήταν εννέα
κι ο αξιωματούχος λέει
ο αξιωματούχος λέει ότι λυπούνται για το θάνατό της
ο ισραηλινός αξιωματούχος λέει ότι λυπούνται για τον θάνατό της
αλλά η τρομοκρατία πρέπει να σταματήσει, οι ρουκέτες πρέπει να σταματήσουν, η αντίσταση πρέπει να σταματήσει”
αλλιώς θα συνεχίσουν, αλλιώς θα συνεχίσουν, αλλιώς θα συνεχίσουν να βομβαρδίζουν τη Γάζα
μέχρι να παραδώσουμε και το ελάχιστο της αξιοπρέπειας που μας έχει απομείνει.
Μέχρι να εκλέγουμε αυτόν που θέλουν
να υπογράφουμε αυτό που θέλουν
και να πεθαίνουμε να πεθαίνουμε να πεθαίνουμε  στη σιωπή
με τον τρόπο που αυτοί θέλουν, βλέπετε…
η ισραηλινή ασφάλεια είναι γραμμένη μόνο με αίμα και μπουλντόζες
και την τέχνη των γυναικών εκπροσώπων
επειδή ο θάνατος δεν είναι τόσο σκληρός όταν έρχεται από μια γυναίκα

Αλλά ποιός;
Ποιός θα πει στη μητέρα της Χαντίλ,
καθώς ψήνει το ψωμί, ότι τα περιστέρια
ότι τα περιστέρια δεν θα ξαναπετάξουν στη Γάζα.
Η Χαντίλ έχει φύγει

Καμιά προσευχή που θυμάμαι, καμιά προσευχή που θυμάμαι ή που μισοθυμάμαι δεν θα σε φέρει πίσω.
καθώς τυλίγεσαι με ιστορίες της Παλαιστίνης
κρυμμένη  κάτω από ένα κρεβάτι, περιμένοντας
τον επόμενο στρατιώτη να χτυπήσει την πόρτα σου
για να μας εξαφανίσει  από την ιστορία  που κουβαλάμε στις πλάτες μας.

Χαντίλ  Χαντίλ  Χαντίλ
Ποιός; Ποιός από εσάς θα πει στη  Χαντίλ ότι τίποτα δεν άλλαξε τη μέρα που πέθανε
Η επόμενη συνάντηση το επόμενο τρένο η επόμενη συνάντηση το επόμενο τρένο
ούτε μια παύση ούτε ένα δάκρυ
“Αξίζει να βγει δελτίο τύπου;  Αξίζει να βγει δελτίο τύπου; Άλλος ένας Παλαιστίνιος έφυγε, αξίζει να βγει δελτίο τύπου;”
Η αλληλεγγύη από μακριά είναι σαν ένα άρρωστο αστείο, μια άσχημη ιστορία για να πεις σ’ ένα παιδί

Και μου είπαν, και συνεχίζουν να μου λένε
μην κλαις για τους μάρτυρες, μην κλαις για τους μάρτυρες, συνέχισε τον αγώνα συνέχισε τον αγώνα
αλλά για τη Χαντίλ
για τη Χαντίλ, δώστε μου μόνο μια στιγμή σιωπής.
Όχι.
Δώστε μου μόνο μια στιγμή αληθινής αντίστασης
αληθινής αντίστασης
έτσι ώστε να μπορέσετε να κρατήσετε το ελάχιστο της αξιοπρέπειας που σας έχει απομείνει
για τη Χαντίλ.

——————————————————————————————

Σκίτσο του Latuff για τα 4 νεκρά παιδιά:
4-kids-slain-by-israel-while-playing-football-in-gaza-beach-middle-east-monitor

 

 

 

 

 

 

και ένα έργο του Ισραηλινού καλλιτέχνη Armir Schiby αφιερωμένο στη μνήμη τους:
GAZA-paidia-700x519
Advertisements
This entry was posted in Δικαιώματα, Επικαιρότητα, Ρατσισμός, Φασισμός, κρατική καταστολή and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s