Αυτό το κείμενο της Σοφίας κάτω από τη φωτογραφία που έπρεπε να μας στοιχειώνει τον ύπνο ομαδικά, το πρωτοδιάβασα στο facebook και το αναδημοσιεύω χωρίς να μπορώ να προσθέσω τίποτα.
Μόνο θλίψη, απέραντη θλίψη και απογοήτευση.

Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα COMMENTATORS WITHOUT FRONTIERS Comentadores SIN FRONTERAS

της Σοφίας Λαμπίκη

κοριτσάκι
που δεν ξέρω τ΄όνομά σου,
με την περιποιημένη γαλλική κοτσίδα που με περισσή φροντίδα χτένισε η μαμά σου,
με τα πράσινα σοσόνια ασορτί με το μπουφανάκι σου,
τα λυμένα κορδόνια των παπουτσιών σου,
και τις σφιγμένες σου γροθιές που

δεν κράτησαν δυοσμαρίνια μικρή Μαρίνα των Βράχων του κόσμου της φρίκης, της προσφυγιάς και της απανθρωπιάς,
είδες με τα κλειστά σου μάτια τους βυθούς του Ανθρωποφάγου Αιγαίου,
κράτα τα κλειστά και ονειρέψου λεύτερη και παίξε με τον μικρό Ιρανό που πνίγηκε κι αυτός στον Έβρο, σου ψιθυρίζω την ιστορία του στ΄αυτί (http://xiotikisfigga.blogspot.gr/2011/12/blog-post_7379.html)και σου υπόσχομαι να αγωνιστώ με τίμημα τη δική μου ζωή να μην αλυχτίσουν πάνω στο νεκρό σου σώμα ξανά τα Τέρατα.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 4 επιπλέον λέξεις

Advertisements
This entry was posted in Βέγκαν. Bookmark the permalink.

2 Responses to

  1. Ο/Η Nicolas λέει:

    Ακριβώς:
    «Μόνο θλίψη, απέραντη θλίψη και απογοήτευση.»
    Αυτό τον κόσμο θα αφήσουμε στα παιδιά μας;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s