Όργιο βίας και καταστολής

Σκίτσο του Καλαϊτζή, από την «Ε»
 

Δεν ήμουν στην Αθήνα την Τετάρτη που έγινε το μεγάλο πάρτι της αστυνομικής βίας, μόνο από τα «προεόρτια» της Τρίτης πήρα μια γεύση, μετά έλειπα και δεν έχω προσωπική εμπειρία. Έτσι, αναδημοσιεύω αποσπάσματα από δύο ανταποκρίσεις:
Η μία είναι του δημοσιογράφου Γιώργου Αυγερόπουλου (του «Εξάντα») :

[…]  Δεν σας κρύβω ότι φοβήθηκα βλέποντας μια άνευ προηγουμένου αγριότητα να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου. Ένιωσα τον ίδιο φόβο που έχω νιώσει σε ζόρικες περιοχές του πλανήτη. Ένιωσα τον φόβο του θανάτου. Καθώς νόμιζα πως ήταν η ιδέα μου και πως είχα ξεσυνηθίσει να δουλεύω στην Ελλάδα – έχω να δουλέψω στη χώρα μου από το έτος 2000- ρώτησα παλιούς μου συναδέλφους αν είχαν ξαναζήσει κάτι τέτοιο εδώ. Μου απάντησαν πως δεν είχαν ξαναζήσει κάτι παρόμοιο.
Θα ήθελα λοιπόν ένας λογικός άνθρωπος από το υπουργείο «Προστασίας του Πολίτη» (το βάζω σε εισαγωγικά γιατί πλέον ο τίτλος του μου θυμίζει το Υπουργείο Αγάπης του Όργουελ στο 1984) να μου απαντήσει στις εξής ερωτήσεις:
 
1. Ποιος έδωσε την εντολή για την γενική επίθεση στις 13.30 και γιατί; Ποιανού ιδέα ήταν να διατάξει τις αστυνομικές δυνάμεις να κυνηγήσουν ένα πανικόβλητο πλήθος που ποδοπατιέται στα σκαλιά πετώντας κρότου – λάμψης και δακρυγόνα χτυπώντας αδιακρίτως, παίζοντας κορώνα γράμματα την πιθανότητα, κάποιος ανάμεσα στους χιλιάδες, να αφήσει την τελευταία του πνοή στην πλατεία.
2. Για ποιο λόγο οι αστυνομικοί δεν σεβάστηκαν το ιατρείο της πλατείας Συντάγματος; Επαγγελματίες γιατροί πνευμονολόγοι και άλλοι, όλοι εθελοντές, φρόντιζαν τραυματίες καθ’ όλη την διάρκεια των συγκρούσεων. Δεν ήταν «κουκουλοφόροι», γιατροί ήταν. Φώναζαν στους αστυνομικούς «εδώ είναι ιατρείο» αλλά καμία σημασία δεν έδιναν εκείνοι. Αφιονισμένοι, τους έριχναν δακρυγόνα και τους χτυπούσαν. Όπως μας είπε ένας γιατρός «Αυτά δεν γίνονται ούτε στον πόλεμο. Ακόμα και στον πόλεμο υπάρχει ανακωχή για να μαζέψεις και να φροντίσεις τους τραυματίες.» Τα μάζεψαν άρον – άρον οι άνθρωποι και έστησαν το ιατρείο κάτω στο μετρό αλλά ούτε και αυτό γλίτωσε από τις ρίψεις χημικών.
3.Για ποιο λόγο χτυπήθηκαν δάσκαλοι στην Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος; Και αυτοί κουκουλοφόροι; Δεν νομίζω. Τα ΜΑΤ αφού πέταξαν δακρυγόνα στην είσοδο του κτιρίου στην οδό Ξενοφώντος 15, άρχισαν να τους πετούν πέτρες (!) και να ανοίγουν κεφάλια με την ανάποδη του γκλομπ, σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων. Τρεις τραυματίες, ένας με σπασμένα πλευρά, ένας με ανοιγμένο κεφάλι και ένας με ελαφρά τραύματα στο χέρι. Έλεγαν οι δάσκαλοι: «Όταν μια κοινωνία κακοποιεί τους δασκάλους της βρίσκεται στο κατώτερο σκαλοπάτι που μπορεί να φτάσει».[…]
 
 

Η δεύτερη είναι του δημοσιογράφου Μανώλη Κυπραίου που έχασε την ακοή του (!) μετά από δολοφονική επίθεση των ΜΑΤ:

[…] Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε, είναι τι σημαίνει χειροβομβίδα κρότου – λάμψης. Θεωρείται μη φονικό όπλο, αλλά για να θεωρείται μη φονικό όπλο, υπάρχουν κάποιες προδιαγραφές. Δηλαδή, πρέπει να πετάγεται στα 50 μέτρα μακριά από τους διαδηλωτές και βγάζει ένταση φωτός περίπου 3 εκατ. κεριών!!!. Τα ντεσιμπέλ που βγάζει είναι 170. Φαντασθείτε ότι αυτό έσκασε σε μένα στους 50 πόντους και συνυπολογίζοντας ότι ήμουν σε στοά,  τα 170 ντεσιμπέλ διπλασιάστηκαν… τριπλασιάστηκαν… ούτε οι γιατροί οι ίδιοι δεν ήξεραν να μου πουν», περιγράφει ο ίδιος και σοκάρει.
Εκτοξεύτηκα, στην κυριολεξία!  Ξύπνησα μετά από λίγο, γιατί βρισκόμουν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση. Με ξύπνησαν δύο πολύ καλοί συνάδελφοι που βρίσκονταν από πάνω και και κάποιοι από τον κόσμο που ήρθαν… Μετά από αρκετή ώρα, συνήλθα και εκεί ξεκίνησε το δεύτερο κομμάτι της περιπέτειας… 
Και οι άλλοι συνάδελφοι εκεί και ο κόσμος που είχε μαζευτεί, μου λένε, ότι το καλύτερο είναι να φύγεις, να πας στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, που υπήρχε στην Πλατεία Συντάγματος. Προσπαθώντας, λοιπόν, να πάω, υπήρχε μία διμοιρία των ΜΑΤ, η οποία δεν άφηνε κανέναν να περάσει!  Τους λέω ‘έχω πρόβλημα… είμαι δημοσιογράφος… τους δείχνω την ταυτότητα… Αρνήθηκαν κατηγορηματικά.   Η μόνη μου λύση, λοιπόν, ήταν -βλέποντας και τον υπόλοιπο κόσμο να προσπαθεί να φύγει, προς την άνοδο της Φιλελλήνων, προς κατεύθυνση Συγγρού, να τους ακολουθήσω.  Περίπου στο ύψος της Αγγλικανικής Εκκλησίας, ξαφνικά, βλέπουμε ομάδες μοτοσικλετιστών της ομάδας ΔΕΛΤΑ,  να έρχονται κατά πάνω μας με πολύ μεγάλη φόρα! Πανικοβληθήκαμε όλοι… προσπαθούσαμε να δούμε τι θα κάνουμε!… Σταμάτησαν απότομα μπροστά μας, και άρχισαν να δημιουργούν έναν κύκλο… λες και ήταν Ινδιάνοι κι εμείς ήμασταν η ομάδα του στρατηγού Κάστερ!   Ένα τέτοιο πράγμα…
Ενώ όλοι έτρεχαν να κρυφτούν δεξιά-αριστερα, υπήρχε ένα παλικάρι, έφηβος, που τα είχε χάσει! Είχε μείνει στήλη άλατος και δεν ήξερε τι να κάνει! Τον αγκαλιάζω, τον ρίχνω κάτω, τον σκεπάζω με το σώμα μου και παίρνουμε μία εμβρυακή στάση.  Έρχεται από πάνω μας μία μηχανή, ο συνεπιβάτης άρχισε να με χτυπάει στη μέση και στα πόδια με γκλομπ , ευτυχώς όχι για αρκετή ώρα, και μετά από λίγο, όπως ξαφνικά ήρθαν, έτσι ξαφνικά έφυγαν.
Χωρίς ακοή, να βλέπω θολά και να έχω δαρθεί κιόλας, προσπάθησα να πάω σ’ ένα νοσοκομείο. Φτάνω στον Ερυθρό. Οι γιατροί εκεί ήταν εξαιρετικοί, από την πρώτη στιγμή έκαναν ό,τι μπορούσαν. Έκανα ειδικές εξετάσεις, έκανα ακουόγραμμα. Το αριστερό αυτί έδειχνε ότι υπάρχει 100% απώλεια ακοής. Στο δεξί υπήρχε απώλεια ακοής, αλλά έδειχνε ότι κάτι μπορούσα να ακούσω…  Σταδιακά, όμως, αυτό χάθηκε…
Ναι, η απώλεια της ακοής μου είναι πλήρης και στα δύο αυτιά!  Είμαι κωφός! Δεν ακούω τίποτα. Μπορώ να επικοινωνήσω μόνο γραπτά πλέον ή αργά, προσπαθώντας να διαβάσω τι μου λένε οι άλλοι. […]
 

Σήμερα διαβάζω οτι τα χημικά που μας κερνάει το Μπατσόκ, είναι και ληγμένα… Όχι οτι θα είχε μεγάλη διαφορά αν ήταν φρέσκα δηλαδή…

Την πιο ωραία ιδέα, πάντως, για την αντιμετώπιση των ΜΑΤ, την διάβασα στον Techie Chan:Κάνε τη ζωή σου (και των άλλων) πολύχρωμη! 🙂

Άντε να δούμε πώς θα εξελιχτεί αυτό το περίεργο, όλο προθεσμίες, κοντές και μακριές, καλοκαίρι…

Advertisements
This entry was posted in Δικαιώματα, Επικαιρότητα and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s